Në zemër të kodrave të Laçit, ku besimi dhe natyra ndërthuren në mënyrë magjike, ndodhet Kisha e Shna Ndout – një vend pelegrinazhi që për dekada ka mbledhur mijëra besimtarë nga e gjithë Shqipëria dhe më gjerë. Por përtej arkitekturës tradicionale dhe atmosferës shpirtërore, ky vend është dëshmitar i historive që sfidojnë logjikën njerëzore.

Një dëshmi që prek zemrën
Prifti françeskan Landi Jaku, në një intervistë për emisionin “Quo Vadis” në Vizion Plus, ka ndarë me publikun disa prej mrekullive që ka përjetuar vetë në Kishën e Laçit. Një prej tyre është historia e një gruaje që kishte humbur plotësisht shikimin – dhe pas lutjeve të përzemërta të familjarëve të saj, ajo rifitoi aftësinë për të parë.

> “E kam parë me sytë e mi. Ishte e verbër, por pas disa të martave me lutje, ajo rifitoi shikimin. Sot jeton dhe është dëshmi e gjallë e besimit,” – rrëfen prifti.

Shërimi i shpirtit dhe mendjes
Një tjetër histori prekëse është ajo e një vajze që vuante nga probleme të rënda mendore. Sipas priftit, ajo ishte në gjendje të rënduar, por pas një periudhe të lutjeve të vazhdueshme, u shërua plotësisht. “Hante gurë, ishte krejt jashtë orbite. Sot është e qetë, e kthyer në normalitet,” – kujton ai.

Më shumë se një vend pelegrinazhi
Kisha e Laçit nuk është thjesht një destinacion fetar – është një vend ku njerëzit kërkojnë shpresë, forcë dhe shërim. Çdo e martë, qindra besimtarë ngjiten drejt saj, duke ndjekur rrugën e gurëzuar që të çon në altar, me zemrën plot lutje dhe shpresë.

Përfundim
Historitë e rrëfyera nga prifti Landi Jaku nuk janë thjesht tregime – ato janë dëshmi të fuqisë së besimit dhe të shpresës që mbin në vendet më të shenjta. Kisha e Laçit mbetet një simbol i gjallë i mrekullive, ku çdo vizitë mund të jetë fillimi i një transformimi të thellë shpirtëror.